Het Rijksmonument aan Veemarktstraat 47 dateert uit de 16e eeuw. De detaillering van de constructie geeft aan dat het pand na de stadsbrand van 1534 geheel of gedeeltelijk is gebouwd of herbouwd. Hoewel het pand in een zeer slechte staat verkeerde, bezat het enkele monumentale onderdelen, een kapconstructie en twee stucplafonds met bijzondere ornamenten, die behouden dienden te worden.

Als uitgangspunt voor het ontwerp is gekozen het gebouw twee talen te laten spreken: het historische en het hedendaagse. Alle aanpassingen en wijzigingen die noodzakelijk waren voor de winkel en de appartementen, spreken een hedendaagse taal in materialisering en vormgeving. De restauratieve werkzaamheden zijn voor zover mogelijk oorspronkelijk. In de voorgevel, deels gerestaureerd, deels nieuw, is deze tweetaligheid goed zichtbaar. Ook in het interieur zijn de twee identiteiten zichtbaar gemaakt door het gebruik van bijvoorbeeld verschillende houtsoorten: Oregon Pine voor alle nieuwe deuren, kozijnen en trappen in tegenstelling tot de gerestaureerde monumentale eiken spanten.